მათ დასცინოდნენ უსახლკარო გოგონას… სანამ მან არ დაიწყო დაკვრა. რაც შემდეგ მოხდა, ყველა შოკში ჩააგდო. 😱😨
გოგონა უკვე სამი დღეა ნორმალურად არ ჭამდა.
ის იჯდა ტროტუარზე, მოკუნტული, და გულზე მაგრად იხუტებდა პატარა პურის ნაჭერს — უკანასკნელს, რაც დედამ სიკვდილის წინ მისცა.
— ერთბაშად ნუ შეჭამ… ჩურჩულით უთხრა დედამ.
— შეინახე… იმ მომენტისთვის, როცა თავს სრულიად მარტო იგრძნობ.
მის უკან რესტორანი ოქროს შუქებით, სიცილითა და მუსიკით ბრწყინავდა. ელეგანტურად ჩაცმული ადამიანები თითქოს არ ამჩნევდნენ მას. სანამ ვიღაცამ არ შეამჩნია.
— ჰეი! — გაისმა დამცინავი ხმა მაგიდიდან.
— დაუკარი რამე ჩვენთვის… თუ შენი ერთადერთი ნიჭი მათხოვრობაა?
სიცილი. გოგონამ თავი დახარა. უცებ—
— საკმარისია.
შავი კოსტიუმით ჩაცმული მამაკაცი წამოდგა. მისმა ხმამ ხმაური გაწყვიტა. მან შეხედა გოგონას… არა სიბრალულით, არამედ რაღაც სხვით. უფრო ღრმით.
— დაკვრა იცი? — ჰკითხა მან.
გოგონა წამით შეყოვნდა… შემდეგ თავი დაუქნია.
— არ დამვიწყებია… მაშინაც კი, როცა ყველაფერი დავკარგე.
სიჩუმე ჩამოვარდა, როცა მან ნელა მიუახლოვდა პიანინოს. მისმა პატარა ხელებმა კლავიშებს შეეხო. თავიდან… სიჩუმე.
შემდეგ— მუსიკა. არა მარტივი. არა შემთხვევითი. სრულყოფილი. საოცარი. დაუჯერებელი.
მთელი რესტორანი გაიყინა. ერთმა ქალმა ჩურჩულით თქვა:
— ეს… ეს შეუძლებელია…
მამაკაცი მიუახლოვდა, მის ხელებს უყურებდა. მისი სახე გაფითრდა.
იგი დაიხარა და აკანკალებული ხმით უთხრა:
— მოიცა… შენ ხარ…
გოგონამ ცრემლიანი თვალები ასწია.
— შენ მიგვატოვე…
გაგრძელება პირველ კომენტარში 👇👇
მამაკაცი გაიყინა. ტუჩები უკანკალებდა, მაგრამ სიტყვა ვერ თქვა.
— მე… — დაიწყო მან, მაგრამ ხმა ჩაუწყდა.
გოგონამ დაკვრა შეწყვიტა. დარბაზში სიჩუმე ჩამოწვა. ყველა მათ უყურებდა, სუნთქვა შეკრული.
— შენ მიგვატოვე, — გაიმეორა გოგონამ უფრო მშვიდად, მაგრამ მძიმე ხმით.
— დედა გელოდებოდა… ბოლომდე.
მამაკაცს თვალები ცრემლებით აევსო.
— არ ვიცოდი… მეგონა, რომ თქვენ…
— წერილებს გიგზავნიდით, — გააწყვეტინა მან.
— მაგრამ არასდროს გიპასუხია.
დარბაზში ჩურჩული გაისმა. ისინი, ვინც ცოტა ხნის წინ დასცინოდნენ, ახლა თავებს ხრიდნენ სირცხვილით.
მამაკაცი მუხლებზე დაეცა მის წინ.
— ყოველდღე ვფიქრობდი თქვენზე… მაგრამ მითხრეს, რომ აღარ იყავით… დავაგვიანე…
გოგონა ჩუმად უყურებდა მას.
— დედა მოკვდა, — თქვა მშვიდად.
— და მე მარტო დავრჩი.
ეს სიტყვები ჰაერს გაჭრა.
მამაკაცი ვეღარ გაუძლო. მან აკანკალებული ხელი გაუწოდა… მაგრამ ვერ გაბედა შეხება.
— მაპატიე… — ჩურჩულით თქვა მან.
ხანგრძლივი სიჩუმის შემდეგ გოგონა ნელა მიუახლოვდა… და ჩაეხუტა. რესტორანში მყოფები შოკში იყვნენ. ზოგი ტიროდა. სულ რამდენიმე წუთის წინ ისინი დასცინოდნენ უსახლკარო გოგონას… ახლა კი ხედავდნენ, როგორ იცვლებოდა მთელი ცხოვრება მათ თვალწინ. 😢
