დედის დღისთვის ჩემმა ქალიშვილმა დიდი ყუთი გამომიგზავნა. ვიფიქრე, რომ შიგნით ტორტი, ყვავილები ან უბრალოდ საჩუქარი იქნებოდა. მაგრამ როცა მისი გახსნა დავაპირე, შიშისგან გავიყინე.
ყუთში უზარმაზარი გველი იწვა.
მის გვერდით კი წერილი იდო:
„აბა, დედა, ტორტს ელოდებოდი?“
იმ წამს მაშინვე გამახსენდა ჩვენი საუბარი ერთი კვირის წინ. ჩემი ქალიშვილი და მისი ქმარი ჩემთან მოვიდნენ და მთხოვეს, სახლი მათ სახელზე გადამეფორმებინა. როცა უარი ვუთხარი, წასვლისას მითხრა:
— თუ სახლს არ მომცემ, ინანებ.
ამის შემდეგ გაუჩინარდა. არც ზარი. არც შეტყობინება.
გველსა და ამ საშინელ წერილს რომ შევხედე, მივხვდი, რას ნიშნავდა სინამდვილეში მისი მუქარა. მაგრამ ყველაზე ცუდი ჯერ კიდევ წინ იყო, რადგან მან ჯერ არ იცოდა, რა ელოდა.
რამდენიმე წუთში პოლიცია უკვე მის კარზე აპირებდა დაკაკუნებას… 😱 😨
იმ დროს ჩემი მეზობელი ჩემთან იყო. როცა ყუთის გახსნა დავაპირე, მან შემაჩერა.
— არ გახსნა.
ყური ყუთთან მივიტანე და შიგნიდან ფხაჭუნის ხმა გავიგონე. შემდეგ — სისინი. გული შემეკუმშა.
ერთი კვირით ადრე ჩემი ქალიშვილი და მისი ქმარი ცდილობდნენ, დაერწმუნებინათ, რომ სახლი მათთვის გადამეცა. როცა უარი ვთქვი, ქალიშვილმა გამაფრთხილა:
— თუ არ მოგვცემ, ინანებ.
იმ დღიდან ის გაქრა. არც ზარი. არც შეტყობინება.
ახლა ეს ყუთი ჩემს სამზარეულოში იდგა.
ჩემმა მეზობელმა პოლიციას დაურეკა. ცოტა ხანში სპეციალისტები მოვიდნენ და ყუთი გახსნეს. შიგნით დიდი შხამიანი გველი აღმოჩნდა.
ასევე იდო ბარათი:
„გილოცავ დედის დღეს. ისიამოვნე სიურპრიზით.“
პოლიციელმა შემომხედა და მკითხა:
— ეჭვი ხომ არ გაქვთ, ვინ შეიძლება გამოგეგზავნათ?
რამდენიმე წამი ჩუმად ვიყავი.
შემდეგ ჩურჩულით ვთქვი:
— მგონი, ჩემმა ქალიშვილმა.
იმ წამს მივხვდი, რომ ყველაზე საშინელი გველი არ იყო.
ყველაზე საშინელი ის იყო, რომ ცხოვრებაში პირველად საკუთარი შვილის მეშინოდა.
და ჯერ კიდევ ვერ წარმომედგინა, რა მოხდებოდა, როცა პოლიცია მის კარზე დააკაკუნებდა…
გაგრძელება პირველ კომენტარში. 👇👇👇
მაგრამ როცა პოლიციამ საბოლოოდ მის კარზე დააკაკუნა, ერთმა შემზარავმა დეტალმა ყველაფერი შეცვალა.
ჩემი ქალიშვილი სახლში არ იყო.
არც მისი ქმარი.
მისაღები ოთახის მაგიდაზე გამომძიებლებმა კონვერტი იპოვეს, რომელზეც ჩემი სახელი ეწერა.
შიგნით მხოლოდ ერთი წინადადება იყო:
„ეს გველი მხოლოდ დასაწყისი იყო.“
მაგრამ ეს ყველაზე შოკისმომგვრელი ნაწილი არ ყოფილა.
რამდენიმე წუთის შემდეგ პოლიციამ საკურიერო კომპანიისგან ზარი მიიღო.
სათვალთვალო კამერების ჩანაწერების შემოწმების შემდეგ გაირკვა, რომ ამანათის გამგზავნი ჩემი ქალიშვილი არ ყოფილა.
ეს ჩემი სიძე იყო.
და მან ეს ყველაფერი მისი ცოდნის გარეშე გააკეთა.
როცა პოლიციამ საბოლოოდ იპოვა ჩემი ქალიშვილი, ის ცრემლებში იყო. ახლახან გაიგო, რომ მისმა ქმარმა მისი სახელი გამოიყენა, რათა გველი გამოეგზავნა ჩემთვის და შევეშინებინე, იმ იმედით, რომ სახლს დავუთმობდი.
მაგრამ დაკავების მომენტში მან ისეთი რამ თქვა, რამაც ყველას სისხლი გაუყინა:
— უკვე გვიანია… მეორე ამანათი უკვე გზაშია.
იმ წამს სისხლი გამეყინა.
რადგან სწორედ მაშინ კიდევ ერთი საკურიერო მანქანა გაჩერდა ჩემი სახლის წინ…
